Bichon Bolognese, kökeni İtalya'ya dayanan, yüzyıllardır Avrupa soyluları arasında popülerliğini korumuş küçük, sevimli ve bembeyaz tüyleriyle dikkat çeken bir süs köpeği ırkıdır. Adını İtalya'nın Bologna şehrinden alan bu narin dostlar, sahiplerine olan derin bağlılıkları ve neşeli, uysal karakterleriyle bilinirler. Özellikle apartman yaşamına uyum sağlama yetenekleri ve düşük tüy dökme oranları sayesinde, hem deneyimli hem de ilk kez köpek sahiplenecek kişiler için ideal bir arkadaş olabilirler. Ancak bu özel ırkın sağlıklı ve mutlu bir yaşam sürmesi için dikkat edilmesi gereken bakım, beslenme ve eğitim detayları bulunmaktadır.
Can Paksoy
Meraklı ve zeki yapısıyla öne çıkan Bolognese, temel itaat eğitimine kolay uyum sağlar. Enerjik olduğu için düzenli hareket ister; bahçeli ortamlarda daha mutlu ve dengeli bir yaşam sürer.
Bichon Bolognese, görünüşleri itibarıyla bir pamuk topunu andıran, kendine has özelliklere sahip bir ırktır. Bu sevimli süs köpekleri, hem fiziksel yapılarıyla hem de karakterleriyle diğer Bichon türlerinden ayrılır. Genel yapıları, onları özellikle kucak köpeği arayanlar için cazip kılmaktadır.
Bichon Bolognese ırkının en belirgin özelliği, saf beyaz, kabarık ve ipeksi tüyleridir. Tıpkı Bichon Frise gibi, tüyleri kıvırcık bir yapıya sahiptir ancak Frise'ye göre daha gevşek ve uzun olabilir. Bu tüyler neredeyse hiç tüy dökmezler, ancak düğümlenme ve keçe oluşumunu önlemek için düzenli ve özenli bir bakıma ihtiyaç duyarlar. Bu köpekler küçük bir ırk olup, ortalama olarak 27 ila 30 cm yüksekliğe ve 2,5 ila 4 kg ağırlığa sahiptirler. Vücutları kareye yakındır ve sağlam bir yapıya sahiptirler. Başı orta büyüklükte, gözleri büyük, koyu renkli ve yuvarlaktır; bu da onlara zeki ve sevecen bir ifade verir. Kuyrukları sırtlarının üzerine kıvrık taşınır ve uzun tüylerle kaplıdır. Ortalama yaşam süreleri 12 ila 15 yıl arasındadır.
Bolognese'ler, neşeli, uysal ve son derece sosyal karakterleriyle tanınırlar. Sahiplerine karşı derin bir sevgi ve bağlılık gösterirler, sürekli olarak onların yakınında olmayı arzularlar. Yalnız kalmaktan hiç hoşlanmazlar ve uzun süre tek başına bırakılırlarsa ayrılık kaygısı geliştirebilirler. Bu sevimli köpekler genellikle yabancılara karşı mesafeli veya çekingen olabilir, ancak doğru sosyalleşme ile bu durumun üstesinden gelinebilir. Zekaları yüksek olduğu için öğrenmeye heveslidirler, fakat hassas doğaları nedeniyle eğitimde sabır ve pozitif pekiştirme yöntemleri kullanılmalıdır. Havlama eğilimleri düşüktür, ancak bir uyaran karşısında ailesini uyarmak için havlayabilirler. Çocuklarla ve diğer evcil hayvanlarla genellikle iyi anlaşırlar, bu da onları harika bir aile köpeği yapar.